Bloedbad.nl

Nergens komen zoveel landbouwwerktuigen aan te pas als bij een bevalling. Tenminste, niet bij een rimpelloze bevalling. Bij een moeizame bevalling is de volgorde geheel anders en ben je overgeleverd aan een ander lot dan dat van de natuur. Eigenlijk is een bevalling een barbaars iets, al heb ik wel 'es horen beweren dat er een link is met de oudheid in de vorm van een verboden appel. En dat het logisch is, zoals het nu gaat.

In het begin van de bevalling doet de natuur er alles aan het menselijk lichaam volledig af te matten. Er komen weeën en het is bedoeling dat die heel lang gaan duren. En de weeën komen om de paar minuten terug en worden langzamerhand heviger. Niet veel heviger, nee, elke keer een ietsiepietsie heviger. Elke wee is net iets erger dan de vorige. En dat gaat zo ongeveer een kleine tien uur achter elkaar door.

En dan komt dat magische woord: volledige ontsluiting. Bij volledige ontsluiting mag de vrouw eindelijk doen wat ze eigenlijk al heel lang wilde doen. Persen. Dat persen is op zichzelf een vrij natuurlijke beweging die we wekelijks vele malen uitvoeren, er is slechts één beperking. Hoe krijg je een Titanic door de Lauwersmeersluizen? De medische wereld heeft daarvoor een even briljante als simpele oplossing bedacht. Gewoon duwen!

Na een uur motiverende opmerkingen van de staf en vruchteloos persen is het tijd voor nieuwe adviezen. De gynaecoloog springt bij. De gynaecoloog is doorgaans een man die voor hetere vuren heeft gestaan en de situatie onmiddellijk doorziet.

Hij zucht en zegt, met een grimmige blik:

" We gaan het met de cup proberen…"
"De wat?? "
" De cup"
"De gewone?? "
" Nee, de ijzeren…"

Het verplegend personeel begint als op commando te rennen en snapt in een oogwenk wat er staat te gebeuren. De ouders kijken elkaar veelbetekenend aan. Ze voelen de dreiging. Dit wordt bloedbad.nl.

Inmiddels is het decor veranderd. We zitten in de OK, dat is jargon voor operatiekamer, waar zich een geheel voetbalteam heeft verzameld rond mijn lijdende vriendin. Om later niet op straat herkend te worden, hebben alle leden van het team groene petjes opgezet, groene uniformen aangedaan en het gezicht bijna geheel afgedekt met een lapje. Vervolgens worden er allerlei apparaten aan het kind vastgezogen, waarna het gehele team eendrachtig probeert die Titanic door de Lauwersmeersluizen te krijgen.

Dat lukt dus niet. De barbaarse apparaten worden na ampel beraad opzij gelegd en alsnog wordt besloten tot een keizersnee. Even soepel als professioneel wordt het kind binnen zeventien minuten gehaald en is verder geheel intact, behalve het hoofdje dat een beetje op een ei lijkt, omdat er met man en macht aan getrokken is. En dat trekt heel snel bij. Nu weet ik ook wel dat er hele makkelijke bevallingen zijn, en dat sommige vrouwen een bevalling in een paar uur afronden als ware het een dagelijkse bezigheid, maar de moeizame bevallingen …

2 mei 2000 19.17

[home] [voorspel] [foto's] [bloedbad.nl] [bericht aan Siward]